Czyny nieuczciwej konkurencji od nowa

Zgodnie z art. 19 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/943 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony niejawnego know-how i niejawnych informacji handlowych (tajemnic przedsiębiorstwa), jej wdrożenie do krajowych porządków prawnych Państw Członkowskich powinno było nastąpić nie później, niż do dnia 9 czerwca 2018 r. Dlatego też ustawa z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 1637)  wchodzi w życie po upływie zaledwie 7 dni od jej ogłoszenia — już 4 września 2018 r., wprowadzając zmiany również w KPC.

Nowa definicja czynu nieuczciwej konkurencji

Omawiana ustawa znacznie rozbudowuje dotychczasowe pojęcie czynu nieuczciwej konkurencji zawarte w art. 11 ustawy z dnia 16 kwietnia 1994 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Dotychczas, „czynem nieuczciwej konkurencji” było „przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagrażało to interesowi przedsiębiorcy lub interes ten naruszało. Z kolei „tajemnica przedsiębiorstwa” definiowana była jako „nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.”

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 11 ust. 1, „czynem nieuczciwej konkurencji” będzie „ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa”. Art. 11 ust. 3, 4 i 5 doprecyzowują, kiedy odpowiednio ujawnienie, wykorzystanie lub pozyskanie cudzej tajemnicy przedsiębiorstwa stanowi czyn nieuczciwej konkurencji. Z kolei ust. 7 i 8 wskazują, kiedy pozyskanie, ujawnienie i wykorzystanie cudzej tajemnicy przedsiębiorstwa nie stanowi czynu nieuczciwej konkurencji — np. wówczas, gdy nastąpiło w wyniku niezależnego odkrycia, obserwacji, badania przedmiotu dostępnego publicznie.

Z kolei zgodnie z nowym brzmieniem art. 11.ust. 2, przez „tajemnicę przedsiębiorstwa” rozumieć będziemy „informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności”.

Nowe kompetencje sądu

Oprócz art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, nowelizacja dotyka także art. 18 i nadaje nowe kompetencje sądom rozpatrującym sprawy o czyn nieuczciwej konkurencji. Od 4 września 2018 r., w razie dokonania czynu nieuczciwej konkurencji polegającego na naruszeniu tajemnicy przedsiębiorstwa sąd, na wniosek uprawnionego, będzie mógł zobowiązać pozwanego do podania do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści wyroku, w oznaczony sposób i w oznaczonym zakresie, jeżeli jest to uzasadnione ze względu na okoliczności dokonania czynu nieuczciwej konkurencji, a w tym: sposób dokonania czynu, wartość informacji, których dotyczył czyn, skutek czynu oraz prawdopodobieństwo dokonania czynu nieuczciwej konkurencji w przyszłości, a w przypadku, jeżeli pozwanym jest osoba fizyczna — jeżeli dodatkowo nie sprzeciwia się temu uzasadniony interes pozwanego, w szczególności wzgląd na ochronę jego dóbr osobistych. Z oczywistych względów, sposób i zakres podania do publicznej wiadomości informacji o wyroku albo treści wyroku nie może prowadzić do ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa. Na wniosek pozwanego, zamiast uwzględnienia omawianego żądania, sąd będzie mógł zobowiązać go do zapłaty na rzecz powoda stosownego wynagrodzenia, w wysokości nie wyższej niż wynagrodzenie, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z informacji, przez czas nie dłuższy niż do ustania stanu tajemnicy, po spełnieniu 3 wskazanych warunków.

Co się zmienia w KPC?

Art. 2 omawianej ustawy zmienia art. 739 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego i dodaje nowy art. 7551. Jak czytamy w uzasadnieniu do projektu ustawy, zrównuje ona sytuację obowiązanego, w którą ingeruje postanowienie o zabezpieczeniu z sytuacją innych osób, których prawa, stosownie do okoliczności, mogą być naruszone na skutek wykonania postanowienia o zabezpieczeniu (np. przechowawców towarów, których cechy zostały ukształtowane w następstwie czynu określonego w art. 11 u.z.n.k.). W konsekwencji, poszerzeniu ulega również krąg osób uprawnionych z pierwszeństwem do zaspokojenia się z kaucji przed innymi należnościami, zaraz po kosztach egzekucyjnych. Omawiane rozwiązanie poszerza istniejącą już w KPC instytucję kaucji na zabezpieczenie.

Z kolei dodawany art. 7551 umożliwiać będzie sądom zamiast środków zabezpieczenia (ustanowienia zakazów, nakazów lub zajęcia rzeczy ruchomych, mającego na celu zaprzestanie wykorzystywania tajemnicy przedsiębiorstwa), orzeczenie obowiązku złożenia na rachunek depozytowy Ministra Finansów odpowiedniej sumy pieniężnej (kaucji) dla zabezpieczenia roszczeń uprawnionego z tytułu dalszego wykorzystywania tajemnicy przedsiębiorstwa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.