Prawo sprawcy do udziału w posiedzeniu ws. dalszego pobytu w zakładzie psychiatrycznym

26 kwietnia 2019 r. wejdą w życie przepisy dostosowujące Kodeks Karny Wykonawczy do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 marca 2017 r. (sygn. akt SK 13/14), stwierdzającego niezgodność art. 204 § 1 i 2 w związku z art. 22 § 1 KKW z Konstytucją.

Zmiany w KKW

Modyfikowane przepisy KKW dotyczą sytuacji, w której wobec sprawcy orzeczono środek zabezpieczający w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że sprawca powinien mieć prawo do osobistego udziału w posiedzeniu sądu w sprawie dalszego stosowania orzeczonego wobec niego środka.

Zgodnie z nowymi art. 204 § 2a-2d KKW, sprawca będzie miał prawo wziąć udział w posiedzeniu, o którym mowa wyżej. Sprawca nie weźmie udziału w posiedzeniu, jeżeli z opinii biegłych wynika, że byłoby to niewskazane, chyba że sąd uzna jego udział za konieczny. Doręczając sprawcy zawiadomienie o terminie posiedzenia należy go pouczyć o prawie do złożenia wniosku o doprowadzenie go na to posiedzenie.

Ponadto, zgodnie z nowym brzmieniem art. 199a § 2 KKW, w sprawach dotyczących wykonania środka zabezpieczającego w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym właściwy będzie sąd, w którego okręgu sprawca przebywa, będący sądem tego samego rzędu co sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji. Sąd ten będzie również właściwy w przedmiocie zmiany tego środka zabezpieczającego na inny środek zabezpieczający.

Zmiana w KPK

Niejako „przy okazji” zmian w KKW, ustawodawca postanowił dodać nowy artykuł do Kodeksu postępowania karnego. Ponieważ został on dodany już po przedstawieniu projektu ustawy, w druku sejmowym brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie.

Zgodnie z nowym art. 618fa § 1 KPK, w wyjątkowych wypadkach organ procesowy będzie mógł postanowić o wypłacie biegłemu przed sporządzeniem opinii, jednorazowo lub w ratach, określonej kwoty pieniężnej na poczet wynagrodzenia, jeżeli będzie to uzasadnione szczególną czasochłonnością czynności niezbędnych do wydania opinii lub innymi szczególnymi okolicznościami. Na postanowienie w tym przedmiocie nie będzie przysługiwać zażalenie.

Biegły będzie miał obowiązek zwrotu wypłaconej mu kwoty, w zakresie w jakim przewyższy ona kwotę ostatecznie przyznanego mu wynagrodzenia, a w wypadkach określonych w art. 618f § 4a i 4b (opinia fałszywa, nierzetelna, złożona z opóźnieniem) — całej wypłaconej mu kwoty.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.