Za mandat karny bezgotówkowo

Choć na tle innych krajów europejskich jest daleko w tyle, nasz ustawodawca co jakiś czas zaskakuje obywateli kolejnymi krokami w zakresie ogólnie rozumianej cyfryzacji.

Takim  kolejnym krokiem jest ustawa z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy — Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2017 r. poz. 1477). Wprowadza ona w art. 98 KPW dodatkowe trzy paragrafy, zgodnie z którymi: Grzywna nałożona mandatem karnym, może być uiszczona w formie bezgotówkowej, za pomocą karty płatniczej lub innego instrumentu płatniczego, o ile funkcjonariusz ją nakładający dysponuje odpowiednim urządzeniem do autoryzacji rozliczeń; Grzywnę uważa się za uiszczoną z chwilą potwierdzenia dokonania płatności uzyskanego z urządzenia do autoryzacji rozliczeń; W przypadku uiszczenia grzywny w takiej formie, koszty związane z autoryzacją transakcji i przekazem środków na właściwy rachunek bankowy ponosi ukarany; Funkcjonariusz informuje ukaranego o możliwości uiszczenia grzywny w formie bezgotówkowej.

Wprowadzone w ten sposób udogodnienie ma zastosowanie do wszystkich ukaranych na terytorium RP, jednak ustawodawca wprowadził je głównie z myślą o osobach, które w naszym kraju przebywają jedynie czasowo. Jak czytamy w uzasadnieniu do projektu ustawy, dotychczasowe doświadczenia Policji wskazują na szereg utrudnień i komplikacji w stosowaniu wyłącznie gotówkowej formy uiszczania mandatów karnych. Wynika to przede wszystkim z powszechnego korzystania przez cudzoziemców z kart płatniczych. Niejednokrotnie funkcjonariusz, który stwierdził popełnienie wykroczenia przez cudzoziemca i przeprowadził typowe czynności w ramach postępowania mandatowego, spotykał się nie tyle z odmową przyjęcia mandatu, co z brakiem możliwości jego uiszczenia, wynikającym z niedysponowania przez sprawcę gotówką w polskiej walucie. Jakkolwiek w wielu miejscowościach istnieje możliwość uzyskania z bankomatu polskich pieniędzy, tak często wiązało się to z koniecznością zapewnienia ukaranemu możliwości dotarcia do tego bankomatu. To z kolei powodowało zwiększone zaangażowanie interweniującego policjanta do wykonywania czynności niezwiązanych bezpośrednio z jego obowiązkami służbowymi i niewspółmiernie wydłużało czas interwencji.

Rozwiązanie powyższych problemów wchodzi w życie 2 września 2017 r., jednak nie jest rozwiązaniem całkowicie nowym w polskim porządku prawnym. Zgodnie bowiem z art. 94 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego mogą w formie bezgotówkowej pobierać kaucję w wysokości odpowiadającej przewidywanej karze pieniężnej w przypadku, gdy podczas kontroli stwierdzone zostanie naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego przez zagraniczny podmiot mający siedzibę w państwie, z którym Rzeczpospolita Polska nie jest związana umową lub porozumieniem o współpracy we wzajemnym dochodzeniu należności bądź możliwość egzekucji należności nie wynika wprost z przepisów międzynarodowych oraz przepisów tego państwa.

Na marginesie: budowa tej ustawy, to książkowy przykład minimum ustawodawczego określonego w § 14 ust. 1 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” — zawiera tytuł, jeden przepis merytoryczny i jeden przepis o wejściu ustawy w życie. Dokładnie i tylko dwa artykuły. Przypadek nieczęsty, aczkolwiek zdecydowanie pożądany 😉

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.