Zmiany w Ordynacji Podatkowej i Kodeksie Karnym Skarbowym od 1 stycznia 2019 r.

Pora na trzeci już post z naszej grudniowej serii o nowelizacjach wchodzących w życie 1 stycznia 2019 r. Przez cały grudzień systematycznie publikujemy wpisy na temat poszczególnych grup najważniejszych ustaw obsługiwanych przez Nowelizator, które zmieniają się wraz z nadejściem Nowego Roku. W dzisiejszym poście prezentujemy najważniejsze zmiany w Ordynacji Podatkowej oraz w KKS, które wchodzą w życie wraz z Nowym Rokiem. Zaczynamy!

Ustawa o komornikach sądowych

W pierwszej kolejności zwróćmy uwagę na ustawę z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 771), o której wspominaliśmy już w poprzednim poście z naszej grudniowej serii.

Zmiana w Ordynacji podatkowej

Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 299 § 1 Ordynacji podatkowej, organy podatkowe udostępniają informacje zawarte w aktach spraw podatkowych, z wyłączeniem informacji określonych w art. 182 (informacji z banków), organom i osobom wymienionym w art. 298 (różnym organom i instytucjom państwowym). Z kolei zgodnie z art. 299 § 1 pkt 8 OP informacje, o których mowa w § 1, udostępniane są również komornikom sądowym i administracyjnym organom egzekucyjnym w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 299 § 1 pkt 8 OP, informacje te udostępniane będą o 1 stycznia 2019 r. komornikom sądowym w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym albo wykonywaniem postanowienia o zabezpieczeniu spadku lub ze sporządzaniem spisu inwentarza oraz administracyjnym organom egzekucyjnym w związku z toczącym się postępowaniem egzekucyjnym lub zabezpieczającym.

Zmiany w Kodeksie karnym skarbowym

Od 1 stycznia 2019 r. ustawa o komornikach sądowych wzbogaca KKS o dwa nowe przepisy karne skarbowe dotyczące komorników. Zgodnie z nowym art. 57a KKS, komornik sądowy, który wbrew obowiązkowi, o którym mowa w art. 149 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych, nie przekaże na rachunek właściwego urzędu skarbowego podlegających przekazaniu opłat egzekucyjnych albo przekaże je w niewłaściwej wysokości, podlegać będzie karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie. Jeżeli kwota należności będzie małej wartości, sprawca czynu podlegać będzie karze grzywny do 720 stawek dziennych, a jeżeli kwota należności nie przekroczy ustawowego progu, sprawca czynu podlegać będzie karze grzywny za wykroczenie skarbowe. 

Z kolei zgodnie z nowym art. 57b KKS, od 1 stycznia 2019 r., komornik sądowy, który wbrew obowiązkowi nie złoży właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informacji, o której mowa w art. 149 ust. 5 ustawy o komornikach sądowych (miesięczna informacja o uzyskanych opłatach egzekucyjnych oraz opłatach egzekucyjnych podlegających przekazaniu), albo złoży ją po terminie lub poda w niej dane niezgodne ze stanem rzeczywistym, podlegać będzie karze grzywny do 720 stawek dziennych. W wypadku mniejszej wagi sprawca czynu podlegać będzie karze grzywny za wykroczenie skarbowe.

Ustawa o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych latach najmu mieszkania

W matematycznym skrócie, ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych latach najmu mieszkania (Dz. U. z 2018 r. poz. 1540) ma na celu realizowanie przyjętego przez Radę Ministrów w 2016 r. Narodowego Programu Mieszkaniowego i polega na stopniowej rezygnacji z planowanego systemu wsparcia oszczędzania na cele mieszkaniowe na rzecz systemu dopłat do czynszów. Omawiana ustawa wchodzi w życie 1 stycznia 2019 r. i wprowadza zmiany do 5 aktów prawnych, a w tym do Ordynacji Podatkowej.

Zmiana w ordynacji podatkowej

Nie często zdarza się w ustawodawstwie sytuacja, w której jeden artykuł modyfikowany jest równocześnie przez dwie odrębne ustawy. Tak dzieje się w przypadku wspomnianego już wyżej art. 299 § 3 Ordynacji Podatkowej, w którym oprócz omówionej zmiany brzmienia pkt 8, wprowadzono nowy pkt 9a. I tak, od 1 stycznia 2019 r. informacje zawarte w aktach spraw podatkowych, z wyłączeniem informacji określonych w art. 182 (informacji z banków), udostępniane będą także wójtom, burmistrzom lub prezydentom miast właściwym ze względu na miejsce położenia mieszkania w zakresie prowadzonych postępowań o przyznanie dopłat do czynszu, o których mowa w ustawie o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych latach najmu mieszkania.

Ustawa o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw

Kolejną ustawą nowelizującą z dniem 1 stycznia 2019 r. Ordynację podatkową jest ustawa z dnia 4 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2126). Modyfikuje ona między innymi art. 77 Ordynacji podatkowej, dotyczący zasad zwrotu nadpłaty podatku. Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 77 § 1 pkt 5 i 6 OP, nadpłata podlega zwrotowi w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, z zastrzeżeniem § 2 oraz w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) lub skorygowanym zeznaniem (deklaracją) i z umową spółki aktualną na dzień rozwiązania spółki — lecz nie wcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji. Z kolei zgodnie z § 2, w przypadku skorygowania deklaracji w trybie określonym w art. 274 § 1 pkt 1 — nadpłata podlega zwrotowi w terminie 3 miesięcy od dnia upływu terminu do wniesienia sprzeciwu; przez podatnika — nadpłata podlega zwrotowi w terminie 3 miesięcy od dnia jej skorygowania. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 77 § 1 pkt 5 i 6 OP oraz nowym pkt 5a, nadpłata podlegać będzie zwrotowi:

  • w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2 pkt 1–3, z zastrzeżeniem pkt 5a i § 2;
  • w terminie 45 dni od dnia złożenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1, przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, z zastrzeżeniem § 2;
  • w terminie 2 miesięcy od dnia złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty wraz ze skorygowanym zeznaniem (deklaracją) lub skorygowanym zeznaniem (deklaracją) i z umową spółki aktualną na dzień rozwiązania spółki;

- lecz nie wcześniej niż w terminie 3 miesięcy od dnia złożenia zeznania lub deklaracji, o których mowa w art. 73 § 2, albo 45 dni od dnia złożenia za pomocą środków komunikacji elektronicznej zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1, przez podatników podatku dochodowego od osób fizycznych.

Nadto, zgodnie z nowym brzmieniem art. 77 § 2 OP, Nadpłata wynikająca ze skorygowanej deklaracji podlegać będzie zwrotowi w terminie:

  • 45 dni od dnia jej skorygowania — w przypadku skorygowania za pomocą środków komunikacji elektronicznej zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1, przez podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych;
  • 3 miesięcy od dnia upływu terminu do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 274 § 3 — w przypadku skorygowania zeznania w trybie określonym w art. 274 § 1 pkt 1;
  • 3 miesięcy od dnia jej skorygowania — w innych przypadkach niż określone w pkt 1 i 2n.

Nadto, w art. 78 Ordynacji podatkowej w § 3pkt 4 wyrazy „art. 77 § 1 pkt 5 i § 2” zastąpiono wyrazami „art. 77 § 1 pkt 5 i § 2 pkt 2 i 3”, a po pkt 4 dodano pkt 4a w brzmieniu: „w przypadkach przewidzianych w art. 77 § 1 pkt 5a i § 2 pkt 1 — od dnia powstania nadpłaty, jeżeli nadpłata nie została zwrócona w terminie 45 dni od dnia złożenia zeznania, o którym mowa w art. 73 § 2 pkt 1, lub od dnia skorygowania zeznania w trybie art. 274 lub art. 274a.”.

Ustawa o Solidarnościowym Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych

Dnia 1 stycznia 2019 r. powstanie Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych. Jak czytamy w uzasadnieniu projektu ustawy z dnia 23 października 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 2192), jej celem jest przygotowanie i wprowadzenie rozwiązań prawno‐organizacyjnych oraz finansowych na rzecz wsparcia osób niepełnosprawnych będących jednym z narzędzi realizujących politykę włączenia społecznego osób niepełnosprawnych. Fundusz będzie państwowym funduszem celowym, którego dysponentem będzie minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego. Przedmiotowa ustawa nowelizuje aż 10 aktów prawnych, a w tym Kodeks karny skarbowy.

Zmiana w Kodeksie karnym skarbowym

Art. 53 KKS zawiera „słowniczek” pojęć ustawowych, a w tym w § 30 objaśnienie takich określeń, jak „czynności sprawdzające”, „deklaracja”, „informacja podatkowa”, „inkasent”, „kontrola podatkowa”, „obowiązek podatkowy”, „podatek”, „podatnik”, „płatnik”, czy „zwrot podatku”. Od 1 stycznia 2019 r. obowiązywać będzie nowe brzmienie art. 53 § 30 KKS, zgodnie z którym użyte w rozdziale 6 KKS określenia, a w szczególności: „czynności sprawdzające”, „deklaracja”, „informacja podatkowa”, „inkasent”, „kontrola podatkowa”, „obowiązek podatkowy”, „podatek”, „podatnik”, „płatnik”, „zwrot podatku”, będą miały znaczenie nadane im w Ordynacji podatkowej, z tym że określenie

  1. podatek” oznaczać będzie również zaliczkę na podatek, ratę podatku, a także opłaty, inne niepodatkowe należności budżetu państwa o podobnym charakterze daninowym oraz daninę solidarnościową, o której mowa w art. 30h ustawy o PIT;
  2. podatnik” oznaczać będzie również osobę zobowiązaną do uiszczenia opłat, niepodatkowych należności budżetu państwa o podobnym charakterze daninowym oraz daniny solidarnościowej, o której mowa w art. 30h ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ustawa o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy — Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw

Wchodząca w życie w znacznej części dnia 1 stycznia 2019 r. ustawa z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy — Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2193) zmienia 17 aktów prawnych i uchyla ich aż 12. Jak możemy przeczytać w obszernym, kilkusetstronicowym uzasadnieniu projektu do tej ustawy, jej celem jest uproszczenie prawa podatkowego w zakresie podatków dochodowych oraz uszczelnienie systemu podatków dochodowych.

Zmiany w Ordynacji podatkowej

Nowelizacja Ordynacji podatkowej wprowadzana omawianą ustawą jest spora i obejmuje aż 65 pozycji. W niniejszym wpisie przejdziemy kolejno przez najważniejsze z nich.

Po pierwsze, modyfikacji ulegają następujące definicje ustawowe z art. 3 OP:

  • Pojęcie „ceny transakcyjnej” ulega zmianie na „cenę transferową”, która oznaczać będzie cenę transferową w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 11a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych;
  • podmiot krajowy” oznaczać będzie podmiot powiązany w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT oraz art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym zagraniczny zakład w rozumieniu tych przepisów, położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
  • podmiot zagraniczny” oznaczać bęzie podmiot powiązany w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT oraz art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym zagraniczny zakład w rozumieniu tych przepisów, położony poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Ponadto, Ordynacja podatkowa zostaje wzbogacona o dwie nowe definicje:

  • korzyści podatkowej” — rozumieć będziemy przez to:
    a) niepowstanie zobowiązania podatkowego, odsunięcie w czasie powstania zobowiązania podatkowego lub obniżenie jego wysokości,
    b) powstanie lub zawyżenie straty podatkowej,
    c) powstanie nadpłaty lub prawa do zwrotu podatku albo zawyżenie kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku,
    d) brak obowiązku pobrania podatku przez płatnika, jeżeli wynika on z okoliczności wskazanych w lit. a;
  • środków ograniczających umowne korzyści” — rozumieć będziemy przez to postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej lub inne środki ograniczające lub odmawiające korzyści wynikających z tych umów.

W art. 13 OP ustawodawca wprowadził zmiany związane z właściwością Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, jako organu odwoławczego od decyzji wydanych w sprawach stwierdzenia nieważności decyzji, wznowienia postępowania, zmiany lub uchylenia decyzji lub stwierdzenia jej wygaśnięcia, a także w sprawach, o których mowa w art. 119g § 1 i 8 OP. Nadto, Szef KAS będzie od 1 stycznia 2019 r. organem właściwym w sprawach dotyczących informacji o schematach podatkowych.

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 14b § 2a OP, przedmiotem wniosku o interpretację indywidualną nie będą mogły być przepisy prawa podatkowego:

  1. regulujące właściwość, uprawnienia i obowiązki organów podatkowych;
  2. mające na celu przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania, które odnoszą się do nadużycia przepisów prawa podatkowego, prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej lub podejmowania działań w sposób sztuczny lub bez uzasadnienia ekonomicznego, w tym:
    a) zawarte w dziale IIIA w rozdziale 1,
    b) zawarte w art. 5a pkt 33d, art. 24 ust. 19 i 20, art. 30f ust. 18, 20 i 20a ustawy o PIT oraz art. 4a pkt 29, art. 12 ust. 13 i 14, art. 22c, art. 24a ust. 16, 18 i 18a ustawy o CIT,
    c) dotyczące przychodów zagranicznej jednostki kontrolowanej pochodzących z transakcji z podmiotami powiązanymi, w przypadku gdy jednostka nie wytwarza w związku z tymi transakcjami wartości dodanej pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma, zawarte odpowiednio w art. 30f ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy o PIT i art. 24a ust. 3 pkt 3 lit. b ustawy o CIT,
    d) środki ograniczające umowne korzyści.

Zgodnie z art. 30 § 5 OP, odpowiedzialność płatników za podatki osób prawnych jest wyłączona, jeżeli odrębne przepisy stanowią inaczej albo jeżeli podatek nie został pobrany z winy podatnika; w tych przypadkach organ podatkowy wydaje decyzję o odpowiedzialności podatnika. Odpowiedzialność podatnika można orzec w decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie z nowym § 5a OP,odpowiedzialność płatnika nie może być wyłączona ani ograniczona na podstawie § 5, jeżeli:

  1. płatnik i podatnik byli podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT lub art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT;
  2. płatnik lub podatnik był podmiotem kontrolowanym lub kontrolującym w odniesieniu do kontroli uregulowanej w art. 30f ust. 3 pkt 3 ustawy o PIT lub art. 24a ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT;
  3. płatnik lub podatnik był podmiotem z rezydencją podatkową, miejscem rejestracji, siedzibą lub mającym zarząd w kraju lub na terytorium stosującym szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie PIT oraz CIT;
  4. płatnik lub podatnik był podmiotem z rezydencją podatkową, miejscem rejestracji, siedzibą lub mającym zarząd w kraju lub na terytorium, z którym Rzeczpospolita Polska nie zawarła ratyfikowanej umowy międzynarodowej, w szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo Unia Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej — stanowiącej podstawę do uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji podatkowych;
  5. płatnik lub podatnik był zarządzany lub kontrolowany, bezpośrednio lub pośrednio, lub był w relacjach umownych lub faktycznych, w tym jako założyciel, fundator lub beneficjent fundacji lub trustu lub innego podmiotu lub tytułu o charakterze powierniczym;
  6. niewykonanie przez płatnika obowiązku nastąpiło w odniesieniu do podmiotu, dla którego na podstawie publicznie dostępnych informacji nie jest możliwe ustalenie udziałowca, akcjonariusza lub podmiotu o zbliżonych uprawnieniach, który posiada co najmniej 10% udziałów w kapitale lub co najmniej 10% praw głosu w organach kontrolnych, stanowiących lub zarządzających, lub co najmniej 10% praw do uczestnictwa w zyskach.

W dziale III „Zobowiązania podatkowe” po Rozdziale 6. „Odsetki za zwłokę i opłata prolongacyjna” od 1 stycznia 2019 r. pojawi się nowy Rozdział 6a. „Dodatkowe zobowiązanie podatkowe”. Na zasadach określonych w tym rozdziale organ podatkowy ustala dodatkowe zobowiązanie podatkowe, gdy wydaje decyzję z zastosowaniem:

  • art. 119a § 1 lub 7,
  • środków ograniczających umowne korzyści,
  • art. 24 ust. 19 i 20 ustawy o PIT, a także art. 12 ust. 13 i 14 oraz art. 22c ustawy o CIT,
  • przepisów rozdziału 4b oddziału 2 ustawy o PIT lub rozdziału 1a oddziału 2 ustawy o CIT,
  • art. 30 § 1, gdy oświadczenie, o którym mowa w art. 41 ust. 15 lub 21 ustawy o PIT, lub oświadczenie, o którym mowa w art. 26 ust. 7a lub 7g ustawy o CIT, nie było zgodne z prawdą, płatnik nie dokonał wymaganej weryfikacji lub podjęta przez płatnika weryfikacja nie była adekwatna do charakteru i skali działalności płatnika.

Zgodnie z nowym art. 70 § 6 pkt 6 OP, bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpocznie się, a rozpoczęty ulegnie zawieszeniu, z dniem wystąpienia przez Szefa KAS, na wniosek strony, o którym mowa w art. 119h § 2, o opinię Rady do Spraw Przeciwdziałania Unikaniu Opodatkowania, co do zasadności zastosowania art. 119a lub środków ograniczających umowne korzyści. W konsekwencji, zgodnie z nowym  art. 70 § 7 pkt 6 OP, bieg terminu przedawnienia rozpocznie się, a po zawieszeniu będzie biegł dalej, od dnia następującego po dniu doręczenia stronie opinii Rady lub po dniu upływu terminu na wydanie tej opinii.

Ponadto, zgodnie z nowym art. 70e OP, bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 68 § 1, 3 i 3a oraz art. 70 § 1, ulegać będzie zawieszeniu w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji określającej warunki cofnięcia skutków unikania opodatkowania. Zawieszenie terminu przedawnienia następować będzie wówczas z dniem złożenia wniosku o wydanie decyzji określającej warunki cofnięcia skutków unikania opodatkowania i trwać będzie do dnia następującego po dniu wydania ostatecznej decyzji określającej warunki cofnięcia skutków unikania opodatkowania lub innego aktu kończącego postępowanie w tej sprawie, a w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na tę decyzję lub akt — do dnia następującego po dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego ze stwierdzeniem jego prawomocności.

W dziale III „Zobowiązania podatkowe po rozdziale 11. „Informacje podatkowe” dodaje się rozdział 11a. „Informacje o schematach podatkowych”. Rozdział ten zawiera własny, odrębny i rozbudowany słownik pojęć ustawowych, takich jak np. „promotor”, „schemat podatkowy”, czy „cechy rozpoznawcze”.

Zgodnie z zamiarem ustawodawcy określonym już na wstępie, rozbudowaniu uległy przepisy Działu IIIa Ordynacji podatkowej, dotyczące unikania opodatkowania. Rozdział ten uległ ponadto rozszerzeniu o Rozdział 5. „Cofnięcie skutków unikania opodatkowania”.

Zmiany w Kodeksie karnym skarbowym

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 34 § 2 KKS, od 1 stycznia 2019 r. sąd będzie mógł orzec środek karny zakazu prowadzenia określonej działalności gospodarczej również w stosunku do sprawców skazanych za przestępstwo skarbowe określone w nowych art. 80f § 1–4 KKS, o czym niżej.

Zgodnie z nowym art. 36 § 3a KKS, jeżeli w związku z przestępstwem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej, sąd będzie mógł zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary w przypadku, gdy sprawca w terminie złożył informacje o schemacie podatkowym, a uszczuplona należność publicznoprawna wynika bezpośrednio z zastosowania tego schematu podatkowego.

Z dniem 1 stycznia 2019 r. po art. 56b KKS pojawią się nowe art. 56c i art. 56d, w których stypizowano nowe przestępstwa skarbowe. I tak, zgodnie z art. 56c KKS, kto wbrew obowiązkowi nie złoży właściwemu organowi podatkowemu oświadczenia, o którym mowa w art. 23y ust. 1 ustawy o PIT oraz w art. 11m ust. 1 ustawy o CIT, albo złoży to oświadczenie po terminie lub poświadczy w nim informacje niezgodne ze stanem rzeczywistym, podlegać będzie karze grzywny do 720 stawek dziennych. Z kolei zgodnie z art. 56d KKS, kto poda nieprawdę lub zatai prawdę składając:
1) oświadczenie, o którym mowa w art. 41 ust. 15, 21 lub 25 ustawy o PIT lub w art. 26 ust. 1ab, 7a lub 7g ustawy o CIT,
2) oświadczenie co do zgodności z prawdą faktów przedstawionych we wniosku o zwrot podatku, o którym mowa w rozdziale 7b ustawy o PIT lub w rozdziale 6a ustawy o CIT lub we wniosku o wydanie opinii o stosowaniu zwolnienia, o którym mowa w art. 26b ust. 1 ustawy o CIT, oraz co do zgodności z oryginałem dokumentacji załączonej do tych wniosków, podlegać będzie karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie.

Nowe przestępstwa skarbowe uregulowano także w nowych art. 80e i 80f KKS. Zgodnie z nowym art. 80e, kto wbrew obowiązkowi nie złoży Szefowi KAS informacji o cenach transferowych, o której mowa w art. 23zf ust. 1 ustawy o PIT oraz w art. 11t ust. 1 ustawy o CIT, albo złoży tę informację po terminie lub złoży nieprawdziwą informację, podlegać będzie karze grzywny do 720 stawek dziennych. Z kolei zgodnie z nowym art. 80f, kto wbrew obowiązkowi:
1) nie przekaże właściwemu organowi informacji o schemacie podatkowym albo przekaże informacje po terminie,
2) nie przekaże właściwemu organowi danych dotyczących podmiotów, którym udostępniono standaryzowany schemat podatkowy, albo przekaże je po terminie,
3) nie złoży informacji, o której mowa w art. 86j § 1 OP,
4) nie poinformuje pisemnie podmiotu obowiązanego do przekazania schematu podatkowego o tym obowiązku lub zrobi to po terminie;
5) nie przekaże podmiotowi obowiązanemu do przekazania schematu podatkowego danych, o których mowa w art. 86f § 1 OP, dotyczących schematu podatkowego lub zrobi to po terminie;
6) nie poinformuje pisemnie podmiotów obowiązanych do przekazania informacji o schemacie podatkowym, o tym, że nie przekaże informacji o schemacie podatkowym lub zrobi to po terminie;
7) nie wystąpi do podmiotu zlecającego czynności z odrębnym pismem o przekazanie mu pisemnego oświadczenia, że uzgodnienie nie stanowi schematu podatkowego, lub zrobi to po terminie,
podlegać będzie karze grzywny do 720 stawek dziennych.

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 133 § 1 pkt 3 OP, Szef Krajowej Administracji Skarbowej pozostaje organem właściwym do prowadzenia postępowania przygotowawczego w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia skarbowe ujawnione w zakresie swojego działania, przy czym będzie mógł przekazać ich prowadzenie odpowiednio naczelnikowi urzędu celno‐skarbowego lub naczelnikowi urzędu skarbowego.

Ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym

Jako ostatnią w dzisiejszym poście przedstawiam ustawę z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. z 2018 r. poz. 2244), której niektóre przepisy wchodzą w życie 1 stycznia 2019 r. Ustawa ta zmienia aż 34 inne ustawy, a w tym Ordynację podatkową. Szerzej zmianami wprowadzanymi tą ustawą zajmiemy się w lutym 2019 r., bowiem 1 marca 2019 r. mają wejść w życie przepisy nowelizujące Kodeks Cywilny i Kodeks Spółek Handlowych — nie zapomnijcie obserwować nas na FacebookuInstagramie, aby jako pierwsi otrzymać informacje o nowych postach!

Zgodnie z art. 155 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy może wezwać stronę lub inne osoby do złożenia wyjaśnień, zeznań, przedłożenia dokumentów lub dokonania określonej czynności osobiście, przez pełnomocnika lub na piśmie, w tym także w formie dokumentu elektronicznego, jeżeli jest to niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli osoba wezwana nie może stawić się z powodu choroby, kalectwa lub innej ważnej przyczyny, organ podatkowy może przyjąć wyjaśnienie lub zeznanie albo dokonać czynności w miejscu pobytu tej osoby. Zgodnie z nowym art. 155 § 1a OP, od 1 stycznia 2019 r. organ podatkowy obowiązany będzie dołożyć starań, aby zadośćuczynienie wezwaniu nie było uciążliwe.

 

To już wszystko w tej części naszego grudniowego cyklu postów o nowelizacjach wchodzących w życie 1 stycznia 2019 r. Poprzednie części z serii dostępne są pod poniższymi linkami:

  1. Zmiany w Kodeksie Pracy i w Zamówieniach publicznych
  2. Zmiany w Kodeksach: Postępowania Cywilnego, Karnego i w Sprawach o Wykroczenia od 1 stycznia 2019 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.